ویژه دخترهای واقعا مذهبی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
یه خواب دیدم به قول ایراندخت فیلم سینمایی!قسمت اولشو چون تعبیرشو حدس می زنم نمیگم مشکلی پیش نیاد، ولی قسمت دومش این بود:
رفته بودم خونه مون(اهواز)، دیدم یه قسمت از حیاطمون شکل یه تیکه باغچه یا خاکریز شده و گله به گله خون های رنگارنگ روی زمین ریخته(رسما سبز و قرمز و سیاهشو یادمه!). وقتی دلیلشو پرسیدم یکی از داداشام اینطور تعریف کرد که؛
توی یکی از شب های دهه اول محرم آبجیم با سه تا داداشم و ده نفر دیگه از دوستای تو کوچه ای و ... شون دو تا تیم تشکیل داده بودند یه بازی می کردند. اینکه اون بازیه چی بود نفهمیدم، ولی هر چی بود ابزارش چماق بود. یه چیزی مثل کریکت یا چوگان یا... خلاصه اینکه بین بازی حرفادامه مطلب
و دوباره خودمان را درگير كرده ايم. انشاءلله به زودي جلسه ي معارفه ي بسيج و هيئت و... براي ورودي ها برگزار خواهد شد. براي اولين بار در عمر سه ساله ام در اين دانشگاه، مي بينم مراسمي قبل از اينكه زمانش معلوم بشود متن سخنراني و برنامه هايش تنظيم مي شود! اينطوري خيلي خوب است، كار "فاخر" جز به اين روش شدني نيست. اين كلمه ي فاخر كه مي گويم براي شما شايد فقط يك كلمه باشد، ولي براي من كلي خاطره است. توي همان اردوي مسئولين بسيج دانشجويي كذايي كه بوديم، استادي كه به ما درس "كار فرهنگي" مي داد براي كار فاخر يك مثال زد كه خوب يادم مانده، گفت "ما در دانشگاهمان به مناسبتي(شايد شب يلدا يا عيد نوروز، نمي دانادامه مطلب
برچسب: عبرتعبرت,
نویسنده: نوید جعفری
بلاخره تاریخی شبیه به یکی از همین: 1/1، 1/2، 1/3،....2/5.....3/6.....11/10.....12/29 و... که هر سال یک بار می گذرانم و تا به حالایش هم بیست و سه باری گذرانده ام را روی سنگ قبرم جلوی "تاریخ وفات" می نویسند... و من در همه ی آن روزهای مشابهش چه بــــــــــی خیـــــــــــــــال بوده ام در حالیکه اقوام من همان روز سال بعدش را برای من ســـــــــال می گیرند و خیرات می کنند و فاتحه می خوانند...فاتحــــــه می خوانند... فاتحــــــــــــه می خوانند......... به نظرت چند تا می خوانند؟!؟!؟! اصلا فرض بگیر 50 نفرشان هر کدام 100 بار بخوانند. می شود 5000 تا! آیا دهان من بسته است که تا زنده ام این تعداد و بیشتادامه مطلب
برچسب: لباس,
نویسنده: نوید جعفری
امروز-21/12/91- حدود 4تا 5 عصر- "دانیال" خودکشی کرد.خودش را از طبقه بالای پردیس دانشگاه، از روی نرده ها و کنار پیچک های آویخته که من عاشقشان ام، پرت کرد پایین. برایش گریه کردم چون سریعا جای برادرم گذاشتمش، و دلم گرفت، چون جشن سال نوی خانواده اش را به عزا تبدیل کرده است. نمی دانم شامل کدام دسته است، برایش از خدا آمرزش بخواهم یا نه؟ به هر حال یک سوره ی یاسین خواندم.
اما افکار دیگری هم به مغزم هجوم آورده. شاید حتی، شاید حتی این تکان حاصل از خودکشی اش، برای دوستانش بد نباشد! مطمئنا کسی که دوستان خوب و خداشناسی دارد هرگز به اینجا نمی رسد که خودکشی کند، و دوستان بیگانه از خدای او، شاید با رفتن دانیادامه مطلب
» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.
برچسب: خصوصی,
نویسنده: نوید جعفری
و باز هم تاریخ تکرار می شود! منتها به صورت ضربدری!
این ترم قشنگ خودم را جای مسئول بسیج برادران دو سال پیش احساس می کنم. آنجایی که مسئول بسیج خواهران به تازگی عوض شده بود و شکوه و شکایت هایش را از ناهماهنگی ها و بی نظمی ها و نافرمانی های زیردستانش پیش مسئول بسیج برادران می گفت. امروز هم مسئول بسیج برادران- که به تازگی عوض شده است- با من تماس گرفت و از همان قبیل حرف ها زد: به خدا من نمی خواستم مسئول شوم، اصرار کردند و قبول کردم، اگر وضع اینطور بماند نمی مانم، بلاخره مراتب سازمانی ای گفته اند، آیا نباید به حرف من گوش کنند و از این حرفها!احساس می کنم بسیج دانشجویی دانشگاهمان گونه ای از همان ماهیادامه مطلب
امروز یک خبر خیــــــــلی خوب برای خودم و شما مخاطبان هم دانشگاهی گرامی دارم!
از امروز مسئول بسیج خواهران عوض شد!به نظرم یکی از دلایل اینکه انقدر از دوره ی دانشجوئیم راضی ام غیر از توفیقات تحصیلی و تجربه ی استقلال در زندگی وجود همین مسئولیت بود. گرچه می دانم احتمالا آن دنیا باید در قبال بعضی کم کاری هایم در قبال این دوره جواب پس بدهم، ولی مسئولیت داشتن دو لذت دارد، یکی لذت زهر آگین رسیدن به مقام، که باید از آن برحذر بود، و دیگری لذت معنوی فرصت بی نظیر خودسازی و همنشینی با دوستان خود ساخته، که این را به همه ی توفیقات دوران دانشجوئی ام ترجیح می دهم.
این هم جوابیه ای برای جانشین ترسیده ی ما! میادامه مطلب
انقدر بزرگ نشده ام که گاهی احساساتم فریبم ندهد.
ولی انقدر بزرگ شده ام که بهترین را بشناسم،و انقدر بزرگ شده ام، که ان را فقط از بهترین بخواهم.
پس تو به خطاهای من، که نتیجه ی فریب احساس است نگاه نکن.
به شناختی نگاه کن که از خودت در وجود من به ودیعه نهاده ای،
به شناخت بهترین و درخواست ان از بهترین...
و من بجز این "دعا" و این "امید به تو" هیچ چیز ندارم.
اغلب این یقینی که به کَرَم و بخشش تو دارم، حتی در برابر تو هم خلع سلاحم می کند.
و دیگر من سلاحی از جنس "بکاء" ندارم.
تو می توانی این شجاعت بی مورد را به حساب نادانی و غفلتم بگذاری!
ولی من آن را می گذارم به حساب شناخت تو، و یقین به تو و هر قولی کهادامه مطلب
یک پایان نامه نوشته ام و از میان تمام صفحاتش، صفحه تقدیم را بیشتر دوست دارم! برای همین آن را اینجا هم می گذارم:
تقدیم به او که درس خواندن به خاطر اوست،
انتخاب این موضوع به خاطر اوست،
اندیشه ی ادامه تحصیل اگر هست به خاطر اوست...
او که وقتی که می آید کارها با معجزه انجام نمی گیرد، روال ترمیم چالش ها همین است که هست. کسی که می دانم از این رساله خبر دارد، چرا که اعمال من هر هفته بر او عرضه می شود. گاه او را می گریاند و گاه می خنداند و خدا می داند که اگر تمام زندگی ام را برای یک لبخند او، فدا کردن که سهل است، صرف کنم ضرر نکرده ام...
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۲ساعت 10:19 توسط محادث |
ادامه مطلب
دخترهای مذهبی، بهترین دوست های دنیای من سلام!
شمایی که از این چادری هایی نیستید که هفت قلم آرایش می کنند و موها و بازوهایشان پیداست، از این چادری هایی نیستید که با عشوه و اطوار از علاقه شان به چادر صحبت می کنند، از این چادری هایی نیستید که صدای خنده و قهقهه شان با نامحرم به آسمان میرسد، از این چادری هایی نیستید که وقتی با یکیشان هم خانه شدم فهمیدم نماز هم نمی خواند و دیگری هم که نماز می خواند بعدها فهمیدم که با یک مرد بی نماز ازدواج کرده است، و از همه مهمتر، از خیل چادری هایی نیستید که نمی فهمند ولایت یعنی چه و بصیرت سیاسی ندارند...شما دوست های گلم، دوست های عزیزم، اسوه های زندگی ام... امشب ادامه مطلب